نجات از غم با تصور آغوش او:
آیا میدانستی مغز بین حس لامسهٔ واقعی و تصور واضح آن تفاوتی قائل نمیشود؟ پژوهشها نشان میدهد تصور آغوش واقعی سطح اکسیتوسین را بالا میبرد و کورتیزول را کاهش میدهد. این یعنی «نجات از غم» با تصور آغوش یک ترفند عصبشناختی است، نه فقط یک استعارهٔ شاعرانه. آیا تصور آغوش برای شما بهاندازهٔ واقعیت قدرتمند است؟
راهکار:
این حس یادآور نظریهٔ دلبستگی ایمن است: تصویر ذهنی از آغوش یک فرد امن، همان مسیرهای عصبی را فعال میکند که آغوش واقعی. اگر این فرد در دسترس نیست، ساختن یک «پناهگاه ذهنی» از خاطرات آرامشبخش میتواند به تنظیم هیجان کمک کند. حتی میتوانی با تمرین تجسم هدایتشده، این تصویر را قویتر کنی.