چرا حرفهای احمقانه ثروتمندان تشویق میشود؟:
این همان «اثر هالهای» است: مغز ما ناخودآگاه یک ویژگی مثبت مثل ثروت را به تمام ابعاد فرد سرایت میدهد، حتی به حرفهای بیربطش. ادوارد ثورندایک یک قرن پیش ثابت کرد که ما هوش و خرد را برای افراد دارای موقعیت برتر، دستبالا میگیریم. آزمایشهای تصویربرداری مغزی هم نشان میدهد وقتی گویندهای را ثروتمند میدانیم، فعالیت آمیگدال (مرکز هشدار) در مواجهه با حرف بیمنطقش افت میکند، انگار که مغزمان اعتبار از پیشتأییدشده صادر میکند. آیا تشویقهای مداوم، خود پولدار را هم در دام توهم نبوغ گرفتار نمیکند؟
راهکار:
ثروت حکم بزرگنمایی صدا را دارد، نه اعتبارسنجی محتوا. آن تشویقها اغلب خطاب به قدرت است، نه منطق. نکتهٔ تیزتر اینجاست: آدمهای باهوش در سکوت قضاوت میکنند و دستزنندگان، مشغول معاملهگری با قدرتاند. شاید بد نباشد خود ثروتمند هم لحظهای فکر کند که چند درصد این کفزدنها واقعی است.