با کمترین نور، تاریکی از بین میرود:
در فیزیک، تاریکی «عدم وجود نور» است، نه یک جوهره. پس حتی یک فوتون کافی است تا آن ناحیه را روشن کند. در روانشناسی هم امید مثل همان فوتون عمل میکند: یک باور کوچک میتواند کل سیستم شناختی منفی را به چالش بکشد. جالب است که در سیاهچالهها حتی نور هم فرار نمیکند، اما اینجا ذهن انسان است – و یک جرقه کافی است.
راهکار:
این جمله را میتوان به یک تمرین روزانه تبدیل کرد: هر روز یک اقدام کوچک مثبت (مثل یک لبخند یا یک پیام محبتآمیز) را ثبت کنید و ببینید چطور تدریجاً فضای ذهنتان روشنتر میشود.