تبدیل رویا به هدف؛ چرا اقدام نکردن خوابها را خاک میکند؟:
مغز هنگام تصویرسازی موفقیت، بخشی از همان مدار پاداش را فعال میکند و دوپامین ترشح میشود؛ به همین دلیل فکر کردن به رویا بهتنهایی لذت کاذب میسازد و انرژی اقدام را میخورد. در آزمایشهای پیتر گولویتزر، افرادی که هدفشان را با جزئیات به دیگران اعلام کردند، کمتر به نتیجه رسیدند؛ چون ذهن حس کرد کار تمام شده است. رویاها نه در ذهن، بلکه در اولین قدم کوچک زنده میمانند.
راهکار:
برای آنکه رویا در ذهن خاک نخورد، آن را به یک پروژه کوچک ۳۰ روزه تبدیل کن؛ هر روز فقط ۲۰ دقیقه اقدام قابل اندازهگیری ثبت کن. مغز با دیدن پیشرفت واقعی، دوپامین را از مسیر عمل ترشح میکند و احتمال ادامه را بالا میبرد.