قدرت نگاه و خاطره

شکنندگی و قدرت قلب انسان در برابر کلام و نگاه:

جالب است که قلب در استعاره‌های ادبی چنین حساس تصویر می‌شود، در حالی که از نظر فیزیولوژیک، عضله‌ای است که بدون وقفه و تحت فرمان سیستم عصبی خودکار می‌تپد. این تضاد بین استعاره‌ی عاطفی و واقعیت بیولوژیک، نشان‌دهنده‌ی قدرت زبان در ساختن واقعیت‌های ذهنی است. آیا این تصویر شکننده از قلب، محصول فرهنگ خاصی است یا در اساطیر ملل دیگر هم دیده می‌شود؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، می‌توانید این استعاره را به یک عنصر طبیعی دیگر مانند «باد» یا «آب» تعمیم دهید و ببینید چه تصاویر جدیدی از حساسیت و قدرت خلق می‌شود.