چرا با کلمات به دست می‌آوریم و با رفتار از دست می‌دهیم؟:
در نظریه «حسابداری رابطه» گاتمن، کلمات فقط سرباز ورودی‌اند؛ رفتار روزمره، حساب بانکی اعتماد را شارژ یا خالی می‌کند. مغز وعده‌های زبانی را در قشر پیشانی می‌سنجد و رفتار را در سیستم پاداش/تهدید ثبت می‌کند؛ به همین دلیل یک بی‌اعتنایی کوچک می‌تواند اثر ده تعریف بزرگ را پاک کند. آیا نرخ رفتار مثبت به منفی را در رابطه‌تان می‌شمارید؟
راهکار:
این جمله یک تله پنهان دارد: کلمات «بازکننده» هستند و رفتار «نگه‌دارنده». آدم‌ها را با کلام وارد زندگی‌ات می‌کنی، اما فقط تکرار رفتارهای کوچک روزانه نگهشان می‌دارد؛ نه تعریف‌های بزرگ. پس اگر کسی با حرف جذب شد و با بی‌رفتاری رفت، لزوماً فریب نخورده؛ معیار ماندن، رفتار است.