هر پسر، معماری است در سکوت؛ سازنده ی دیوارهایی از منطق و ستون هایی از امید.
او در لابه لای جملات ناتمام،
حقیقت های ناگفته را پنهان میکند و گاهی،
در طوفان احساست، قوی ترین پناهگاه خود و دیگران میشود. قدرت او نه در فریاد، در استقامت خاموش اوست؛ همان که زمین را
زیر پایش نگه میدارد. او، خود حقیقت زندگی است که میسازد....️