قدرت کلام و وابستگی عاطفی؛ یک جمله دلت را زیر و رو میکند:
در روانشناسی «تقویت متناوب» باعث میشود مغز به کسی که گاهی درد میدهد و گاهی مرهم است، قویتر وابسته شود تا به کسی که همیشه مهربان است؛ همان الگویی که اسکینر دید: پاداش تصادفی، چنگزدن را سختتر میکند. یک جملهٔ خوب، مرهم است یا جایزهٔ تصادفی؟
راهکار:
این جملهها اغلب نه التیاماند نه قدرت؛ شبیه کلید یک قفل قدیمیاند که فقط یادآوری میکند قفل هنوز آنجاست. اگر یک جمله میتواند همهچیز را زیر و رو کند، احتمالاً آن جمله تازه نیست؛ فقط گرد و غبار روی پیوندی را کنار میزند که از قبل محکم مانده.