زندگی دو روزه است؛ قدر دوستانت را بدان:
بر اساس نظریه «کمیابی زمانی» در روانشناسی، وقتی انسانها زمان را محدود تصور میکنند، ارزش لحظات عاطفی را بیشتر درک میکنند. جالب اینجاست که مغز ما دوستان را نه بر اساس مدت، که بر اساس شدت تعاملهای عمیق بهخاطر میسپارد. پس آن «دو روز» شعرت، استعارهای است از بُعد کیفی زمان، نه کمی. آیا تا به حال دقت کردی که یک خنده دهثانیهای با دوستت، بیشتر از یک ساعت گپهای روزمره در خاطرت میماند؟
راهکار:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که یادداشت روزانه از لحظات خوب با دوستان (مثل یک قهوه ساده) احساس رضایت را تا ۲۵٪ افزایش میدهد. یک دفترچه کوچک کنار دستت بگذار و هر شب سه خاطره خوش با دوستانت را بنویس. این تمرین ساده، مغزت را عادت میدهد به دیدن زیباییهای همین دو روز.