قدرت دوری

قدر مو را فاصله می‌فهمونه؛ روانشناسی دوری و ارزش:

تحقیقات نشون داده که «اثر فقط قرار گرفتن در معرض» (Mere-exposure effect) برعکسش هم صادقه: وقتی از چیزی دور میشیم، مغز برای حفظ تعادل، اون رو «بیش‌ازحد» ارزش‌گذاری می‌کنه تا انگیزه برگشت داشته باشیم. این مکانیزم تکاملی باعث میشه آدم‌ها رو بعد از جدایی بیشتر از قبل تحسین کنیم. جالبه نه؟

راهکار:

این جمله رو میشه از زاویه روانشناسی «کم‌یابی» (Scarcity) هم دید: ذهن ما چیزهایی که دست‌نیافتنی‌تر هستند رو با ارزش‌تر ارزیابی می‌کنه. آیا فاصله واقعاً ارزش رو می‌فهمونه یا فقط توهم ارزش ایجاد می‌کنه؟