قدرت شکرگزاری و یاد خدا در زندگی روزمره:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که شکرگزاری منظم، سطح دوپامین و سروتونین مغز را تا ۲۳٪ افزایش میدهد و همان مدارهای عصبی را فعال میکند که در مدیتیشن و تجربههای معنوی عمیق فعال میشوند. جالب اینجاست که این اثر حتی با یادآوری ساده نعمتها هم رخ میدهد، نه فقط در لحظه دریافتشان. آیا تا به حال دقت کردهاید که ذهن ناخودآگاه شما در طول روز چند بار به طور طبیعی به سمت شکرگزاری میرود؟
راهکار:
این جمله یادآور یک اصل روانشناختی به نام «توجه انتخابی» است: هرچه بیشتر روی نعمتها تمرکز کنی، مغزت مدارهای عصبی بیشتری برای دیدنشان میسازد. پیشنهاد میکنم یک «دفترچه شکرگزاری سهخطی» راه بندازی: هر شب سه چیز کوچک که امروز بابتشان شکرگزار بودی را بنویس. بعد از ۲۱ روز، اثرش را روی سطح شادی و آرامشت میبینی.