خستگی بیرحمانه و قدرت ناچار:
جالب است بدانید تحقیقات نشان داده وقتی انسانها از خود فاصله میگیرند و خود را از بیرون نگاه میکنند (self-distancing)، در واقع یک مکانیسم دفاعی روانی فعال میشود. در مطالعات، این تکنیک حتی برای کاهش خشم و اضطراب به کار میرود، اما در اینجا نشانهی فرسودگی عمیق است. آن «قوی» بودن ناچار، شبیه «شجاعت اگزیستانسیال» است که رواندرمانگر اروین یالوم از آن میگوید: پذیرش رنج بدون فرار. آیا این قدرت واقعاً انتخاب است یا تنها راه ممکن؟
راهکار:
این حس «تماشاگر خود بودن» در روانشناسی «خودفاصلهگیری» نام دارد. در بحرانهای عاطفی، ذهن ما ناخودآگاه بخشی از خود را جدا میکند تا زخم را تاب بیاورد. اما اگر این فاصله دائمی شود، به «مسخ شخصیت» تبدیل میشود. شاید نیاز باشد از تماشا به لمس برگردی.