قدرت عشق: چطور دوست داشته شدن ما را سرپا نگه میدارد:
روانشناسی به پدیدهای جالب رسیده: «محیط نگهدارنده» (holding environment) که وینیکات مطرح کرد. تصور حضور معشوق، بدون تماس فیزیکی، سطح کورتیزول (هورمون استرس) را پایین میآورد و اکسیتوسین را بالا میبرد—دقیقاً مانند یک ضربهگیر زیستی عمل میکند. یعنی دوستداشتن واقعاً ترکیب شیمیایی تحمل درد را تغییر میدهد. آیا چیزی فراتر از یک حس شاعرانه است؟
راهکار:
از دیدگاه زیستشناختی، عشق یک مسکن طبیعی است. مغز هنگام احساس دوستداشتهشدن، اندورفین و اکسیتوسین ترشح میکند که مشابه اثر مورفین، آستانهٔ درد را بالا میبرد. پس هر بار این حس را داری، سیستم عصبیات را دارویی ضد درد تزریق میکنی.