چرا قدر رونالدو را ندانستید؟:
در روانشناسی به این میگن «سوگیری کمیابی»: مغز ما چیزهای نادر رو ارزشمندتر از چیزهای فراوان میدونه. اقیانوس بینهایت دیده نمیشه چون همیشه هست، اما چشمهای که تازه پیداش کردی هیجانانگیزتره. همین مکانیزم باعث میشه آدمها بهترینها رو نادیده بگیرن و دنبال چیزهای سطحیتر بدن. سوال: آیا تا حالا برعکسش براتون پیش اومده که چشمهای رو رها کنید و بعد بفهمید اقیانوس بوده؟
راهکار:
شاید این نگاه رو برعکس کنیم: گاهی چشمهها هم برای لحظهای خاص کافیاند و اقیانوسها فقط برای کسانی که غواصی بلدند ارزشمند میشوند.