چرا آسمان از باران گله نکرد؟ داستان رنگین کمان:
آیا میدانستید رنگینکمان در واقع یک دایره کامل است، اما از روی زمین فقط نیمی از آن دیده میشود؟ هر قطره باران مانند یک منشور عمل میکند و نور سفید را به هفت رنگ تجزیه میکند، اما زاویه دید ۴۲ درجه باعث میشود فقط رنگهای مشخصی ببینیم. جالب اینجاست که هیچ دو نفری دقیقاً یک رنگینکمان را نمیبینند، چون هر کدام قطرات متفاوتی را میبینند. چه طور میتوان این حقیقت علمی را با نگاه شاعرانهتان هماهنگ کرد؟
راهکار:
این جمله یادآور مفهوم «بازسازی شناختی» در روانشناسی است: به جای شکایت از سختیها، آنها را پلهای برای رسیدن به چیزی زیباتر ببین. دفعه بعد که با چالشی روبرو شدی، از خودت بپرس: این وضعیت چه فرصتی برای رشد یا یادگیری به من میدهد؟