قدردانی از بودن

ما کسیو از دست ندادیم، واقعا کنارمون هستن:

قدر لحظه‌های بودن را بدانیم؛ نبودن نزدیک است:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد که مغز انسان به‌سرعت به لذت‌های مکرر عادت می‌کند (habituation) و ارزش آن‌ها را دست‌کم می‌گیرد. اما پس از نبودن، همان محرک‌ها با فعال‌سازی سیستم پاداش، حسرت شدید ایجاد می‌کنند. به این پدیده «سوگیری پشیمانی» می‌گویند. آیا می‌شود با تمرین شکرگزاری روزانه، این خطای شناختی را خنثی کرد؟

راهکار:

نبودن فقط به معنای مرگ نیست؛ غفلت از لحظه‌ای که در آن هستی هم نوعی نبودن است. شاید قدرشناسی واقعی یعنی حس کردن همین دم، نه نگرانی از فردا.