قدر ندانستن زنده ها

زیر خاک عزیز می‌شوی؛ روایتی تلخ از دنیای مرده‌پرستی:

پشت این تلخی یک پدیده شناختی واقعی است: پس از مرگ، مغز اطرافیان دچار «سوگیری حافظه مثبت» می‌شود؛ یعنی خاطرات منفی و خطاهای فرد فیلتر شده و چهره‌ای آرمانی از او ساخته می‌شود. در فرهنگ ژاپن هم مراسمی به نام «تشییع‌جنازه زنده» برگزار می‌شود تا آدم‌ها همان حرف‌های محبت‌آمیز را پیش از مرگ بشنوند. اگر قرار بود همین هفته تشییع‌جنازه زنده داشته باشی، چه کسی را دعوت می‌کردی؟

راهکار:

نسخه تلخ این متن همان سوگیری «حافظه مثبت پس از فقدان» است؛ مغز بعد از مرگِ یک نفر، خاطرات منفی را فیلتر و خوبی‌ها را بزرگ‌نمایی می‌کند. برای همین مرده‌ها ناگهان فرشته می‌شوند. شاید به همین دلیل است که در ژاپن «تشییع‌جنازه در قید حیات» برگزار می‌کنند تا آدم‌ها محبت را قبل از رفتن بشنوند.