قدر هرچیزی رو به موقعش بدونیم؛ چرا زمانبندی از خود اتفاق مهمتره؟:
مغز ما ارزش یک اتفاق را نه بر اساس خودش، بلکه بر اساس زمان وقوعش محاسبه میکند؛ در اقتصاد رفتاری به این «تخفیف زمانی» میگویند. یعنی یک موهبت دیررس به اندازه همان موهبت در لحظه درست، ترشح دوپامین ایجاد نمیکند. حتی خاطرات شیرین هم اگر در زمان نامناسب یادآوری شوند، به جای لذت، اضطراب تولید میکنند. شاید برگشتن وقتی که دیگر جای خالی پر شده، در مغز مثل یک ناهمزمانی شناختی ثبت میشود، نه یک بازگشت.
راهکار:
برگشتن وقتی دیگر چیزی سر جایش نیست، مثل تحویل بلیت بعد از شروع کنسرت است؛ نه ارزش بلیت کم شده و نه ارزش کنسرت، فقط زمانبندی اشتباه آن را بیاثر کرده است.