قدر عشق را ندونستن

چرا عشق را فقط وقتی از دستش می‌دهیم احساس می‌کنیم؟:

پدیده «نقصان‌محوری» در روانشناسی تکاملی می‌گوید: مغز ما برای بقا، بیشتر روی تهدیدها و فقدان‌ها تمرکز می‌کند تا داشته‌ها. به همین دلیل عشق را در لحظه از دست دادن واقعی‌تر حس می‌کنیم. این مکانیزم شبیه به «ارزش‌یابی مقایسه‌ای» است. چرا انسان‌ها همیشه قدر چیزها را بعد از ناپدید شدن می‌دانند؟

راهکار:

این جمله، تله‌ای روانی را فاش می‌کند: «سوگیری فقدان». مغز ما ارزش عشق را فقط در نبودش محاسبه می‌کند. راهکار: هر روز یک دقیقه به طور آگاهانه به عشقت فکر کن، انگار که قرار است آن را از دست بدهی. این کار «قدردانی پیش‌دستانه» نام دارد.