جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

قدر آدم‌ها را بدانیم

3 پست
متن های قدر آدم‌ها را بدانیم / بهترین متن قدر آدم‌ها را بدانیم [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
دسته گل بر مزار من نهادن چه سود؟
در زمان بودنم یک شاخه گل دستم نبود:)️
4.6
غمگین فلسفی قدر آدم‌ها را بدانیم پشیمانی بعد از مرگ دسته گل روی مزار محبت در زمان زندگی
بر اساس «نظریه زیان‌گریزی» در اقتصاد رفتاری، مغز ا...

دسته گل بر مزار یا یک شاخه گل در زمان زندگی؟:

بر اساس «نظریه زیان‌گریزی» در اقتصاد رفتاری، مغز انسان ضرر را دو برابر سود درک می‌کند؛ برای همین یک شاخه گلِ داده‌نشده در ذهن، سنگین‌تر از یک دسته‌گلِ همیشگی است. پژوهش‌های سوگ هم نشان می‌دهد آیین‌های خاکسپاری بیشتر برای تسکین بازماندگان ساخته شده‌اند تا برای متوفی. سوال این است: آیا ما برای مرده‌ها گل می‌گذاریم یا برای بی‌قراری وجدان خودمان؟

راهکار:

شاید این شعر فقط درباره مرگ نیست؛ درباره‌ی «مزارهای زنده» هم هست: آدم‌هایی که کنار ما هستند و ما برایشان دسته‌گل نمی‌بریم تا مزارشان شود.

.‌آنکه‌را‌ا‌َرزش‌دهی‌انسان‌بماند‌آرزوست🎭.
. . . . . . . . . . .




4.7
عاشقانه فلسفی عشق و انسانیت قدر آدم‌ها را بدانیم آرزوی انسان ماندن ارزش قائل شدن برای انسان
در روان‌شناسی به این «اثر پیگمالیون» می‌گویند: انت...

آرزوی انسان ماندن برای کسی که ارزشش را داریم:

در روان‌شناسی به این «اثر پیگمالیون» می‌گویند: انتظارات ما از دیگران، رفتارشان را شکل می‌دهد. اما یک پارادوکس هست: وقتی کسی را آن‌قدر ارزش بگذاری که او را «فقط انسان» بخواهی، دقیقاً داری او را آزاد می‌گذاری که خطا کند. آرزوی انسان ماندن، یعنی پذیرفتن نقص‌هایش؛ نه قهرمان‌سازی. آیا ما عاشق خودِ انسانیم یا تصویری که از او ساخته‌ایم؟

راهکار:

این جمله را می‌توان به یک گفت‌وگوی روزانه تبدیل کرد: هر بار که از کسی قدردانی می‌کنی، به جای تعریف از موفقیتش، از «انسان ماندنش» یاد کن؛ این نگاه، رابطه را از قضاوت به همدلی می‌برد.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
کُجا شو دیدی..شاید دیگه..فردا منو ندیدی️
3.0
جدایی تنهایی متن کوتاه غمگین دلتنگی و جدایی خداحافظی تلخ قدر آدم‌ها را بدانیم
تحقیقات علوم اعصاب می‌گوید مغز آدمی «آخرین بار» را...

شاید فردا منو ندیدی | متن کوتاه دلتنگی و جدایی:

تحقیقات علوم اعصاب می‌گوید مغز آدمی «آخرین بار» را همان لحظه تشخیص نمی‌دهد؛ به همین دلیل بیشتر خداحافظی‌ها با «شاید» شروع می‌شوند، نه با قطعیت. پژوهشگرها به این پدیده «کوری پایان» می‌گویند: در نبودِ پیش‌آگاهی، مغز انتهای تجربه را فقط یک وقفه می‌پندارد. پس جمله‌ات فقط دلتنگی نیست؛ یک خطای شناختی را لو می‌دهد: انسان هرگز نمی‌داند کدام لحظه قرار است تکرار نشود. آخرین بارِ زندگی‌ات چه چیزی بوده که متوجه نشدی؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از «ترسِ رفتن» به «آگاهیِ اکنون» تبدیل کرد؛ همه‌ی ما فقط یک‌بار برای همیشه از چیزهایی دل می‌کنیم بدون اینکه خبر داشته باشیم. پس این متن یک یادآوری است، نه یک تهدید.

مشابه ها