قدم زدن در دنیای دیگر؛ آرزوی دست در دست:
بر اساس تفسیر «چندجهانی» در فیزیک کوانتوم، هر لحظه جهان به بیشمار شاخه تقسیم میشود. یعنی دقیقاً در همین ثانیه، نسخهای از تو در جهانی دیگر دست در دست او قدم میزند — و تو حتی نمیدانی. ذهن ما در سوگواری برای نبودن، ناخودآگاه به آن شاخههای موازی پناه میبرد. آیا «دنیای دیگر» فقط یک خیال شاعرانه است، یا مغز ما دارد حقیقت کوانتومی را شهود میکند؟
راهکار:
میتوانی این جمله را الهامبخش یک داستان کوتاه یا شعر کنی: تصور کن در آن دنیای دیگر، چه جزئیاتی متفاوت است؟ شاید آسمان بنفش باشد یا بوی باران نعناعی.