قدح و جام عاشقانه

شعر عاشقانه تلخ؛ راز چشم‌ها و جام شراب:

در روانشناسی ادراک، تماس چشمی بیش از ۳ تا ۵ ثانیه ترشح اکسی‌توسین را افزایش می‌دهد و آمیگدال را فعال می‌کند؛ برای همین مردمک‌ها هیجان واقعی را لو می‌دهند، حتی وقتی زبان سکوت می‌کند. در نمادپردازی ایرانی، شراب تلخ معمولاً استعاره از آگاهیِ دردناک است، نه مستیِ شاد؛ جام هم ظرفی برای گذر از خودآگاهی به بی‌خویشتنی است. پرسش تند: اگر چشم‌ها متن باشند، آیا عاشقِ بی‌سواد دقیق‌تر از فقیهِ ادیب می‌خواند؟

راهکار:

در نبودِ سواد، چشم‌ها به خطی بدل می‌شوند که فقط با نزدیک شدن خوانده می‌شوند؛ فاصله‌ی عاشقانه همان جایی است که رمزگشایی از مردمک، جای واژه را می‌گیرد.