آدمی که زیاد صبر میکند و یکدفعه میرود:
در روانشناسی به این «پدیده آخرین قطره» میگویند: مغز صبر را تا وقتی ادامه میدهد که هزینه ماندن کمتر از ترک باشد؛ وقتی آن نقطه میشکند، مدار «فرار» فعال میشود. این یکدفعه بودن، توهم است؛ در واقع هزاران «نه» کوچک جمع شدهاند. آیا واقعاً ناگهانی است یا فقط آخرین قطره را دیدهایم؟
راهکار:
این «یکدفعه» نشانهی ضعف نیست؛ یعنی سقف تحمّل بالا رفته اما بیتوجهی مدام، کاسه را لبریز کرده. بازتعریفش کن: صبر طولانی یعنی مهربانی با دیگری، و ترک ناگهانی یعنی مهربانی با خود.