قضاوت درباره مهربانی

پسرهای مهربان؛ مهربانی به جنسیت ربطی ندارد:

سوگیری تأییدی باعث می‌شود وقتی باور داشته باشیم پسرها مهربان نیستند، مهربانی‌هایشان را «استثنا» و بی‌مهری‌ها را «قاعده» ببینیم. مغز برای صرفه‌جویی انرژی، نمونه‌های هم‌راستا با کلیشه را راحت‌تر ثبت می‌کند. همین پدیده در قضاوت درباره جنسیت، قومیت و حتی برندها تکرار می‌شود. چند مهربانی پسرانه را می‌توانی نام ببری که این کلیشه را بشکند؟

راهکار:

مهربانی یک ویژگی رفتاری است، نه هویتی جنسیتی. جمله‌هایی مثل «مثل اونا نیستن» اغلب از چند تجربه تلخ ساخته می‌شود و بعد به همه تعمیم می‌خورد. به جای تعمیم «همه پسرا» یا «هیچ‌کدام»، می‌توان مهربانی را کنشی دید که در آدم‌های مختلف، مستقل از جنسیت، ظاهر می‌شود.