قضاوت اجتماعی نسبت به دختران

دختر بودن در ایران؛ نابرابری جنسیتی در یک جمله:

در جرم‌شناسی به این «انحراف دوگانه» می‌گویند: زنی که خطا می‌کند، دو قاعده را زیر پا گذاشته — قانون و معیارهای زن‌بودنِ جامعه. به همین دلیل زن مجرم معمولاً سخت‌تر از مرد مجرم قضاوت می‌شود. در این ساختار، حتی بدون هیچ جرمی، «دختر بودن» به‌تنهایی می‌تواند برچسبِ انحراف باشد. آیا پس تفاوت بین دختر و مجرم فقط در نگاه ناظر است؟

راهکار:

این جمله از جنس «شعار ناامیدی» نیست؛ از جنس اعتراض به نرم‌های اجتماعی است. می‌شود همان حرف را با کنایه‌ای تیزتر بازگویی کرد: «دختر بودن در ایران فقط وقتی جرم نیست که سکوت کنی.» این بازگویی، هم تلخی جمله را نگه می‌دارد و هم گفت‌وگو را به سمت راه‌حل می‌برد.