قد کشیدن غرورت مدیون کوتاه اومدنهای من:
در فیزیولوژی گیاهی، «چیرگی انتهایی» میگوید جوانهی رأس با ترشح اکسین، رشد جوانههای جانبی را متوقف میکند؛ یعنی قد کشیدن یک شاخه دقیقاً مدیون کوتاه ماندن شاخههای دیگر است. در روانشناسی اجتماعی هم «مقایسهی رو به پایین» نشان میدهد عزت نفس اغلب از کوتاهآمدن دیگران تغذیه میشود، نه فقط از توانایی خود فرد. حالا سوال این است: این ساقهی بلند، نور را برای چه کسی قاب کرده؟
راهکار:
این متن را میشود از زاویهی یک ترازوی ناگفته خواند: هر سانت قد کشیدنِ غرور یک نفر، بهاندازهی خم شدنِ ستون فقرات عاطفی دیگری است. جذابترش اینجاست که در ادبیات فارسی، «کوتاه آمدن» همیشه ضعف نیست؛ گاهی بلندترین شکل اقتدار است.