قید یک دنیا برای چشمان معشوق:
از نظر فلسفه اخلاق، این جمله مصداق «قراردادگرایی عاشقانه» است: فرد آزادیهای خود (دنیا) را نه از روی اجبار، که با رضایت کامل و برای دستیابی به یک خیر برتر (عشق) واگذار میکند. این دقیقاً نقطه مقابل قید تحمیلی است. آیا این بزرگترین معاملهی داوطلبانهی بشر است؟
راهکار:
این ایدهی قید کردن دنیا برای یک نگاه را میتوان به یک اثر هنری کوتاه تبدیل کرد: یک ویدیوی لوپ ۱۵ ثانیهای که در آن، با هر بار پلک زدن سوژه، یک نماد از دنیای بیرون (مثلاً نقشهها، پول، ساعت) محو میشود.