دلنوشته امام حسن و امام حسین؛ حرم و کفن:
در روانشناسی جمعی، حرم فقط ساختمان نیست؛ لنگر هویتی و نقطه تمرکز سوگ است. مزار حسن بن علی در بقیع پس از تخریب قبور، از مکانی ملموس به «حافظهای غایب» تبدیل شد. حسین اما با کفنی که بر تن نماند، از طریق آیین اربعین به بزرگترین پیادهروی آیینی جهان گره خورد. سؤال: اگر حرم حسن نیز پابرجا بود، جغرافیای عزاداری شیعه چگونه تقسیم میشد؟
راهکار:
این تقابل، بقای نام را از دل فقدان مکان روایت میکند؛ میتواند از زاویه روایت یک زائر بقیع ادامه یابد و به یک تکگویی کوتاه عاطفی تبدیل شود.