شعر غمگین باران و قبر:
بوی خاک نمخورده پس از باران (پتریکور) حاصل ژئوسمین باکتریها و روغنهای گیاهی است؛ مغز این بو را بهشدت به خاطرات کهن و اندوه شیرین وصل میکند. در اسطورههای ایرانی، آب همزمان پاککننده و گذرگاه روان است؛ از اینرو تصویر «شستوشوی قبر» ترکیبی از مرگ، پاکی و حافظه است.
راهکار:
این تصویر را میتوان بهجای پایان، نوعی مراقبت طبیعی خواند: باران نه پاککنندهٔ فراموشی، بلکه ادامهٔ رابطهٔ زندهها با خاطره است؛ قبرِ تمیزشده یعنی حافظه هنوز زیر باران نفس میکشد.