تیر رفته از کمان و کلام رفته از زبان:
در فیزیک، مفهوم «آنتروپی» میگوید بینظمی کل جهان همواره در حال افزایش است. برخی فیلسوفان این را به ارتباطات انسانی تعمیم میدهند: انتشار یک کلام آسیبزا، مانند پخش شدن یک گاز در فضا، غیرقابل بازگشت است و نظم عاطفی رابطه را برای همیشه کاهش میدهد. آیا میتوان گفت پشیمانی، تلاش بیهودهای برای کاهش آنتروپی عاطفی است؟
راهکار:
این شعر را میتوان از منظر «فیزیک احساسات» بازخوانی کرد: کلام، مانند تیر، انرژی جنبشی دارد و برخورد آن با شنونده، انرژی جنبشی را به انرژی گرمایی (احساس سوزش) تبدیل میکند. فرآیند معکوسکردن این تبدیل انرژی، در دنیای فیزیک غیرممکن است.