قبل از اینکه یادت بدن

تنهایی خودخواسته را بیاموز پیش از آنکه تحمیل شود:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهند درد تنهایی در همان بخش‌هایی از مغز پردازش می‌شود که درد فیزیکی را حس می‌کنند. به همین دلیل طرد شدن واقعاً دردناک است. اما تنهایی خودخواسته مدارهای تنظیم هیجانی را تقویت می‌کند و آستانهٔ تحمل را بالا می‌برد. راهبان بودایی با انزوای آگاهانه فعالیت قشر پیش‌پیشانی چپ را افزایش می‌دهند که با سرخوشی و تاب‌آوری همراه است. آیا کسی هست که تنهایی خودخواسته را شفابخش‌تر از معاشرت اجباری نداند؟

راهکار:

روزی ۱۵ دقیقه تنهایی مطلق را تمرین کن. بدون گوشی، کتاب یا هر محرک بیرونی، فقط با خودت خلوت کن. این تمرین ساده، تحمل تو را در برابر طرد شدن یا تنهایی‌های ناخواسته بالا می‌برد و آن را از یک تهدید به یک فرصت تبدیل می‌کند.