کاشتن گل بی نتیجه

هدف دست‌نیافتنی را رها کن؛ حکمت مامان درباره گل:

اقتصاد رفتاری می‌گوید آدم‌ها به محض کاشتن یک دانه، برای آن «حساب ذهنی» جدا می‌سازند و ترک آن را مساوی با ضرر می‌دانند؛ به همین دلیل میلیون‌ها نفر پروژه‌های بی‌سرانجام را فقط چون شروع کرده‌اند ادامه می‌دهند. این همان نقطه‌ای است که مغز، توقف را شکست و ادامه را امید می‌خواند. در باغبانی استعاری، زود رها کردن یک گلِ دست‌نیافتنی مهارتی است که از خیلی از پشتکارها کمیاب‌تر است.

راهکار:

این جمله را از زاویه معکوس ببین: شاید مامان نمی‌گوید خواستن ممنوع است؛ می‌گوید اگر توانایی رسیدن و نگه‌داشتن شکوفایی‌اش را نداری، کاشتنش تنها یک قتل آهسته است. پس یا ارتفاع را کم کن، یا نردبان بیاور؛ اما خاک را مقصر نکن.