کاش تو هم بودی

سکوت تنهایی و حسرت «کاش تو هم بودی»:

پژوهش‌های روان‌شناسی نشان می‌دهد سکوت در مکالمه معمولاً ۱ تا ۳ ثانیه است و بیشتر از آن، اضطراب و انتظار ایجاد می‌کند. اما وقتی فرد غایب است، مغز همان سکوت را با حافظه و صدای خیالی او پر می‌کند؛ مثل اتاقی که پژواکش از خودش پرصداتر است. پارادوکس دلتنگی همین است: غیبت، حضور را ملموس‌تر می‌کند. آیا تنهایی، صدای دیگری را بلندتر نمی‌کند؟

راهکار:

این دیالوگ یک پارادوکس دارد: سکوتِ تو، جای خالی من را پرسروصدا می‌کند. می‌توانی آن را به تمرینی تبدیل کنی: دو ستون بساز؛ در یکی صداهایی که نیستند و در دیگری حضورهایی که ساکت‌اند. نتیجه، نقشه‌ای از دلتنگی می‌شود، نه فقط یک جمله.