کاش برای فکر کردن کسی به ما نوتیفیکیشن میآمد:
پدیده «اثر نورافکن» در روانشناسی نشان میدهد ما حضور ذهنیمان در فکر دیگران را ۲ تا ۳ برابر واقعی برآورد میکنیم؛ در آزمایشها، شرکتکنندگان فکر کردند توجه دیگران به آنها دو برابر واقعیت است. اگر هر فکر نوتیفیکیشن داشت، سکوت هم به یک پیام تبدیل میشد. آیا سکوت را میتوانستیم تحمل کنیم؟
راهکار:
اگر برای هر فکری اعلان میآمد، تازه میفهمیدیم خیلیها به ما فکر میکنند اما جرات پیام دادن ندارند؛ پس سکوت همیشه نشانه نبودن نیست. ذهن آدمها پر از فکرهای گذراست و ارزش واقعی در کسی است که فکرش را به یک پیام واقعی تبدیل میکند.