کاش حرف نزده بودم

پشیمانی از گفتن دوستت دارم؛ کاش لال بودم:

جالبه بدونید تو روانشناسی بهش میگن «ناهماهنگی شناختی پس از ابراز احساس»: وقتی اعتراف می‌کنی، ذهن طرف مقابل برای حفظ فاصله، شروع می‌کنه به کم‌اهمیت جلوه دادن تو. این یه مکانیزم دفاعی ناخودآگاهه تا از آسیب‌پذیری جلوگیری کنه. سوالی که پیش میاد: آیا بهتره اول صمیمیت رو نشون بدی تا اعتراف؟

راهکار:

این متن انگار از جایی عمیق میاد که ابراز عشق رو عامل فاصله گرفتن می‌بینه. ولی از زاویه‌ای دیگه: گاهی اون 'دورتر شدن' نه بخاطر اعتراف تو، که بخاطر ترس خودش از نزدیکیه. شاید اون آدم اصلاً آمادهٔ این همه صمیمیت نبوده، نه اینکه عشق تو بی‌ارزش باشه.