کاش شما هم همانطور بودید که ما برایتان بودیم:
در روانشناسی اجتماعی به این پدیده میگویند «نقض هنجار تقابل»؛ مغز ما طوری سیمکشی شده که وقتی برای کسی زحمت میکشیم، انتظار دریافت پاسخ همارزش دارد. جالب است که این انتظار گاهی آنقدر قدرتمند است که حتی در روابط یکطرفه با غریبهها هم فعال میشود (مثلاً آزمایش معروف «کارت پستال»). اما حقیقت تلخ این است که آدمها معمولاً «آن طور که با آنها رفتار میشود» رفتار نمیکنند، بلکه «آن طور که هستند» رفتار میکنند. سوال: آیا تا به حال شده خودت را در نقش طرف مقابل بگذاری و ببینی شاید او هم از تو همین توقع را داشته باشد؟
راهکار:
اگر این حس رو داری، شاید بهتره به جای سرزنش دیگران، اول انتظاراتت رو مرور کنی: آیا اون طرف اصلاً میدونست تو چقدر براش گذاشتی؟ گاهی نبود تقابل نه به خاطر بدی اونهاست، بلکه به خاطر تفاوت زبون عشق. شاید یه گفتوگوی صادقانه بتونه این شکاف رو پر کنه.