آیا کارما واقعاً وجود دارد؟ نقدی علمی و فلسفی:
جالب اینجاست که در روانشناسی، «سوگیری جهان عادلانه» باعث میشود آدمها باور کنند هر کس آنچه لیاقتش را میگیرد. اما در فیزیک کوانتوم، رابطهٔ علت و معلول خطی نیست؛ ذرات میتوانند از رویِ هم تأثیر بپذیرند حتی بدون تماس. شاید کارما همان درهمتنیدگی کوانتومی اعمال ماست، اما در مقیاس انسانی خیلی دیرتر از حد انتظار ظاهر میشود. سوال: آیا اگر کارما فوری بود، انسانها اصلاً جرات اشتباه کردن داشتند؟
راهکار:
این دیدگاه به یک سوءتفاهم رایج اشاره دارد: کارما در سنت بودایی و هندو نه یک قاضیِ بیرونی که قانون علت و معلولِ اعمالِ عمدی است. نتیجهٔ یک عمل ممکن است در این زندگی یا زندگیهای بعدی ظاهر شود، نه لزوماً فوری. اگر به دنبال نقدی دقیقتر هستی، میتوانی به مفهوم «جهانبینی عادلانه» در روانشناسی نگاه کنی که توضیح میدهد چرا آدمها به کارما باور دارند.