کارما نمی‌گذرد

من می‌بخشم اما کارما نمی‌گذرد؛ قانون کارما چیست؟:

در هندوئیسم، «کارما» از ریشهٔ سانسکریت «کر» به معنای کنش است؛ نیرویی بی‌طرف و خودکار، شبیه جاذبه، نه دادگاهی عصبانی. بودیسم حتی «کارمای جمعی» را برای ملت‌ها تعریف می‌کند. پس انتظار تسویهٔ شخصی، باریک‌تر از خود قانون است. کارما را بازخورد سیستم ببینیم یا عدالت جهان؟

راهکار:

کارما نه یک مأمور انتقام است و نه پاداش‌دهندهٔ فوری؛ مثل بازخورد یک سیستم پیچیده است: بی‌طرف، تأخیری و گاهی جمعی. کسی که می‌بخشد از چرخهٔ انتظار بیرون می‌آید، ولی قوانین سیستم همچنان با کنش‌ها کار می‌کنند. سؤال بهتر این است: کدام کنش‌های امروزت، بازخورد فردا را می‌سازند؟