کارما و قلب شکستن بعد از جدایی:
مفهوم کارما ریشه در هندوئیسم و بودیسم دارد؛ در روانشناسی، باور به آن نمونهای از «فرضیه جهان عادل» است؛ توهمی که رنج را قابلکنترل و جهان را منظم نشان میدهد. مغز برای کاهش ناکامی، مسئولیت درد را به «بدهی کیهانی» دیگران منتقل میکند. به نظرت این عدالت کیهانی است یا فرار از پذیرش انتخاب؟
راهکار:
این جمله مسئولیت احساسات آینده را کامل به گردن دیگری میاندازد؛ در حالی که قلبهایی که بعد از او میشکنی، اول از همه بازتاب انتخابها و مرزهای خودت هستند. اگر میخواهی تیکه سنگینتر و صادقانهتر شود، میتوانی بنویسی: «کارمای قلبهایی که بعد از تو میشکنم، اول به خودم برمیگردد؛ تو فقط بهانهای.»