جواب کارگردان به بازیگران با طنز:
آیا میدونید در مطالعات عصبشناسی، ساختار قدرت در صحنه فیلمبرداری باعث فعال شدن ناحیه «پیشپیشانی» در کارگردان و کاهش فعالیت «آمیگدال» در بازیگر میشه؟ یعنی همون جایی که تصمیمگیری استراتژیک و خلاقیت رو کنترل میکنه. این جمله دقیقاً همون تعادل قدرت رو به طنز نشون میده: کارگردان با تغییر زاویه دید (کارگردانی) پاسخ رفتار نمایشی (بازیگری) رو میده. توی تاریخ سینما، هیچکس به اندازه هیچکاک این کار رو نکرد؛ مثلاً در فیلم «روپیه» (۱۹۴۸) با نماهای بلند و بدون کات، بازیگران رو مجبور به انفعال کرد. فکر میکنید این استراتژی امروز توی شبکههای اجتماعی هم جواب میده؟
راهکار:
این جمله رو میشه به یه دیالوگ باحال برای یه فیلم کمدی کوتاه تبدیل کرد: مثلاً کارگردانی که بعد از یه برداشت بد، با پوزخند میگه «باشه، حالا من جوابت رو با کارگردانی میدم» و بعد زاویه دوربین رو عوض میکنه تا بازیگر رو لوچ کنه.