زندگی مثل یک فیلم: کارگردانی خدا و نویسندگی تو:
در روانشناسی، «خود روایتی» یعنی مغز دائماً خاطرات را گزینش و تدوین میکند تا داستانی منسجم از زندگی بسازد. نکته شگفتانگیز این که هر بار به یاد میآوریم، فیلمنامه را بازنویسی میکنیم، نه تکرار. حالا اگر کارگردان خدا باشد، این بازنویسی ارادهی توست یا تقدیر؟
راهکار:
در این فیلم بداهه، کارگردان صحنهها را میچیند اما دیالوگها با توست. تعادل میان پذیرش و کنشگری، همان هنر زیستن است.