کاری سر اعتمادم آوردن

کاری سر اعتمادم آوردن؛ طنز تلخ بی‌اعتمادی:

مغز انسان بعد از تجربه خیانت، اعتماد را مانند تهدید پردازش می‌کند؛ ناحیه اینسولای قدامی فعال می‌شود که مسئول حس درد فیزیکی است. به همین دلیل فرد حتی به بدیهیاتی مثل آب آشامیدنی هم شک می‌کند—پدیده‌ای به نام «بی‌اعتمادی فراگیر». جالب اینجاست که اعتماد در سطح عصبی با اکسی‌توسین تنظیم می‌شود و وقتی خیانت رخ می‌دهد، مغز برای جلوگیری از آسیب دوباره، خطای محافظه‌کارانه انجام می‌دهد: هر چیزی را آلوده فرض می‌کند.

راهکار:

این جمله نسخه طنزآمیز «بی‌اعتمادی فراگیر» است؛ ذهنِ زخم‌خورده برای محافظت از خود، حتی بدیهیات را آلوده می‌بیند. جالب اینجاست که همین اغراق نشان می‌دهد هنوز به وضعیت خودت آگاهی داری؛ مرز ماجرا این است که این شک، قرار نیست ابدی باشد.