کارما یا دوست؟ جملهای برای رفیقهای واقعی:
آیا میدونستی در روانشناسی به این «سوگیری اسناد» میگن؟ وقتی موفقیت رو به عوامل بیرونی مثل کارما نسبت میدیم، اما اینجا نویسنده با غرور میگه: «کار من بود، نه شانس». جالبتر اینکه تحقیقات نشون داده باور به کارما گاهی ما رو از دیدن تلاش اطرافیان غافل میکنه. به نظرتون چقدر از خوششانسیهاتون واقعاً کار دوستهای نادیدهتون بوده؟
راهکار:
این جمله رو میشه بهعنوان یه یادآوری شیرین برای دوستهایی استفاده کرد که بدون منت پشتیبانت هستند. گاهی همونهایی که کارما به حسابشون میاری، خودشون عامل خوششانسیات بودن.