قانون کمیابی در رابطه

قیمت ناز من هر روز گرون‌تر از دیروز:

علم اقتصاد می‌گه «قیمت» برای کالاهای کمیاب تعیین می‌شه. جالبه که تو روابط عاطفی هم گاهی از این قانون استفاده می‌شه: تحقیقات روانشناسی نشون داده افزایش تدریجی «قیمت» یه رفتار (مثل ناز) حس ارزش رو بالا می‌بره – این همون «اثر پیشرفت»ه. ولی سوال اینجاست: این استراتژی در بلندمدت برای عشق واقعی جواب میده یا تبدیل به بازی بی‌پایان قیمت‌گذاری می‌شه؟

راهکار:

این جمله به‌خوبی قانون «کمیابی» و «اثر پیشرفت» در روابط رو نشون می‌ده. برای تجربه‌ای عمیق‌تر، پیشنهاد می‌کنم دفعه بعد که کسی این ناز رو می‌خره، یه «پاداش متغیر» هم اضافه کنی – مثلاً گاهی ناز رو نصف قیمت بده تا ارزشش تصادفی بشه و همیشه براش جذاب باشه.