هشدار کارما در رابطه؛ وقتی بخشش تمام میشود:
ایدهی کارما در روانشناسی به «توهم جهان عادل» نزدیک است؛ مغز ما برای کاهش اضطراب ناشی از بیعدالتی باور میکند هر خطایی جایی جبران میشود. در فیزیک، قانون سوم نیوتن میگوید هر کنشی واکنشی دارد، اما در روابط انسانی، واکنشها نهتنها فیزیکی که هیجانیاند و معمولاً دیرتر میآیند. جالب اینجاست که بخشش، برخلاف کارما، یک انتخاب فعال است نه یک قانون خودکار. پس مرز بین هشدار عاشقانه و تهدید پنهان کجاست؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهی سیستمهای رابطهای دید: هر بار بخشش بدون تغییر رفتار، ارزش بخشش را پایین میآورد. کارما اینجا در واقع خستگی عاطفی است، نه مجازات کیهانی.