از سیب نیوتن تا بیحسی انسان در برابر مرگ:
مغز انسان با رنج یک نفر همدلی شدیدی میکند، اما وقتی شمار قربانیان از مرز ۲-۳ نفر عبور میکند، پاسخ هیجانی آمیگدال کاهش مییابد؛ روانشناسان به این «بیحسی عددی» میگویند. جملهای منسوب به استالین میگوید: «مرگ یک نفر فاجعه است، یک میلیون نفر آمار است»؛ این دقیقاً همان خطای شناختی را نشان میدهد. چرا اعداد بزرگ، شفقت را خاموش میکنند؟
راهکار:
این دو خط را میتوان جور دیگری دید: مغز ما برای همدلی با «یک» نفر طراحی شده، نه «میلیونها» نفر. پس شاید مشکل فقط بیرحمی نیست، بلکه محدودیت شناختی ما در پردازش رنج جمعی است؛ به همین دلیل روایتهای تکی از دل آمار بیرون میزنند و تاریخ را میسازند.