رها کردن برای به دست آوردن؛ قانون فداکاری:
در اقتصاد رفتاری، «زیانگریزی» باعث میشود درد از دست دادن تقریباً دو برابر لذت به دست آوردن حس شود؛ همین عدم تقارن، تصمیمها را محافظهکارانه میکند. پارادوکس اینجاست که بسیاری از رشدها فقط با پذیرش یک زیان کوتاهمدت شروع میشوند. کدام «از دست دادن» در زندگی شما بیشتر شبیه سرمایهگذاری بوده تا هزینه؟
راهکار:
بازخوانی تازه: «از دست دادن» همیشه فقدان نیست؛ گاهی آزادکردن ظرفیت برای چیزی تازه است. جمله وقتی دقیق میشود که «چه چیزی» رها میشود مشخص شود: یک عادت، یک انتظار، یا یک ترس. همانجا از شعار به تصمیم تبدیل میشود.