تا وقتی از دست ندی به دست نمیاری؛ چرا رها کردن شرط موفقیت است:
در روانشناسی، «زیانگریزی» کانمن و تورسکی نشان میدهد درد از دست دادن تقریباً دو برابر لذت به دست آوردن است؛ برای همین انسانها وضعیت موجود را نگه میدارند حتی وقتی رها کردن سودآورتر است. در فیزیک، سیستمها برای رسیدن به حالت پایدارتر انرژی اضافی را آزاد میکنند؛ یعنی از دست دادن انرژی شرط تعادل است. در تکامل هم بدون حذف ساختارهای قدیمی، ظرفیت جدیدی ایجاد نمیشود.
راهکار:
این جمله را میتوان از نگاه «نظریه چشمانداز» خواند: مغز ما از از دست دادن تقریباً دو برابرِ لذتِ به دست آوردن میترسد، بنابراین گفتنش مثل یک تمرین شناختی برای معکوسکردن سوگیری ضرر است.