قانون اول اعتماد نکن

دو قانون طنزآمیز درباره اعتماد نکردن:

پارادوکس بی‌اعتمادی: مغز برای بقا به «اعتماد حداقلی» نیاز دارد؛ در بازی اعتماد، عدم همکاری متقابل معمولاً به بن‌بست می‌رسد. پژوهش‌ها بی‌اعتمادی مزمن را با افزایش هورمون استرس و کاهش انعطاف تصمیم‌گیری مرتبط می‌دانند. حتی سیستم ایمنی روانی هم بدون کمی اعتماد به دیگری فرسوده می‌شود.

راهکار:

این دو قانون پارادوکس طنزآمیزی می‌سازند: بی‌اعتمادی مطلق خودش نوعی آسیب‌پذیری است. اعتماد مرحله‌ای و آزمایش‌شده، نه سفید است نه سیاه.