پارادوکس عشق بیدلیل در برابر منطق دیگران:
روانشناسی میگوید عشق رمانتیک شدید، فعالیت بخشهایی از مغز مرتبط با پاداش (مثل جسم مخطط) را افزایش و فعالیت قشر پیشپیشانی (مرکز قضاوت و منطق) را کاهش میدهد. به عبارت ساده، عشقِ «بیدلیل» یک حالت عصبی-شیمیایی است که منطق را دور میزند. آیا منطق بیرونی میتواند این مدار عصبی را بازنویسی کند؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس احساسی قوی را نشان میدهد: عشقی که برپایه «بیدلیلی» بنا شده، در برابر منطق «دلیلدار» دیگران مقاومت میکند. شاید پرسش واقعی این نیست که چطور فراموش کنی، بلکه این است که چطور این تضاد را در درون خودت مدیریت کنی بدون اینکه یکی از این دو بخش (احساس یا منطق) را کاملا نادیده بگیری.